تبلیغات
چی چگونه کار می کند؟ - روانکاری در آسانسور و پله برقی
منوی كاربری

این وبلاگ را صفحه خانگی خود كن !    به مدیر وبلاگ ایمیل بزنید !    این وبلاگ را به لیست علاقه مندی های خود اضافه كنید !

پیغام مدیر : به شما كاربر گرامی سلام عرض می كنم . امیدوارم در این وبلاگ دقایقی خوبی را سپری كنید . برای آگاهی از امكانات این وبلاگ خواهشمندم كه تا آخر صفحه این وبلاگ را مشاهده نمایید .


نظرسنجی
آیا مایلید مقالات به زبان انگلیسی در وبلاگ قرار گیرد؟



آدرس های دیگر
صفحات وبلاگ

لینك به ما / لوگوی دوستان
لینك به ما


لوگوی دوستان

آمار وبلاگ
امروز :

بازدید های امروز :

بازدید های دیروز :

كل بازدیدها :

كل مطالب :

كل نظرات :

ایجاد صفحه : - ثانیه

شنبه 21 آذر 1388
روانکاری در آسانسور و پله برقی

کلیات

 

روانکاری در آسانسور و پله برقی

روانکاری " مناسب " یکی از مهمترین قسمتهای هر برنامه نگهدای می باشد . کلمه کلیدی در اینجا کلمه مناسب است . یک روانکاری مناسب زمانی انجام می شود که موارد زیر در آن رعایت شود : 1. استفاده از روانکار مناسب 2. استفاده صحیح و به کار بردن مقدار مناسب روانکار 3. چک کردن و کنترل کردن در بازده های زمانی تعیین شده اگر از روانکار نامناسب استفاده شود و یا به صورت نا صحیح از روانکار استفاده گردد ، نتایج اغلب ، بسیار نامطلوبتر از زمانی است که شما هیچگونه روانکاری انجام نداده باشید . هیچ نوع روانکار جادوئی وجود ندارد که تمامی نیازهای روانکاری را پوشش دهد و باعث صرفه جوئی های غیرمعمول نظیر افزایش عمر روانسازها و یا کاهش ضررهای ناشی از اصطحکاک گردد . مانند همه محصولات دیگر ، افرادی که در کار فروش روانکار هستند ادعاهائی در مورد قابلیت های محصول خود مطرح می کنند که تاکنون توسط تست ها و آزمایشهای فنی تأئید نشده است .

خصوصیات یک روانکار :

روغن ها :

روغن معدنی یکی از معمولترین روانکارها می باشد و به غیر از چند استثناء برای روانکاری اغلب آسانسورها و پله برقی ها به کار برده می شود . از انواع دیگر روانکارها می توان به روغن های گیاهی ، سیلیکونی ، فسفات استر ، فلوروکربنها اشاره کرد . از روغنهای ذکر شده تنها نوع سیلیکونی کاربرد زیادی در صنعت آسانسور دارد . سایر روانکارها در موارد خاص کاربرد دارند و از آنها ممکن است تنها در شرایط خاصی استفاده شود .


خصوصیات روغن ها :

  1. گرانروی یکی از مهمترین خصوصیات یک روغن بوده و نیز یکی از معیارهای سنجش غلظت روغن است . هر چه این عدد بیشتر باشد نشان دهنده غلظت بیشتر روغن است . گرانروی یک روغن بر اساس زمانی که مقدار 60 میلی لیتر از آن در دمای تعیین شده از یک منفذ استاندارد عبور می کند برحسب ثانیه تعیین می گردد . واحدهای گرانروی Saybolt Second Universal ) SSU ) می باشند . از گرانروی مطلق و گرانروی کینماتیک نیز ممکن است استفاده شود . گرانروی کینماتیک با واحد سانتی استوک به صورت وسیعی در مهندسی و آزمایشگان به کار می رود و نشان دهنده استحکام برشی روغن است . در سیستم SAE ، درجه بندی روغن موتور به صورت حداکثر و حداقل گرانروی در یک دامنه تغییر دما تعیین می گردد . به طور مثال ، SAE 5W-20 دارای گرانروی بالاتری در دمای 200 درجه فارنهایت بوده و معمولاً به عنوان روانکار برای سیم بکسل ها به کار برده می شود . روغن های با گرانروی کمتر معمولاً به " روغنهای سبک " معروف هستند . هنگام استفاده از سیستم SSU برای نشان دادن میزان گرانروی حتماً باید دمائی که در آن اندازه گیری انجام شده ذکر شود . از آنجائی که گرانروی با دما تغییر می کند ، بی معنا خواهد بود اگر که گرانروی را بدون مشخص کردن دمای مربوطه استفاده کنیم .
  2. شاخص گرانروی ، بیانگر عددی تغییر در گرانروی متناسب با تغییرات دما می باشد . هرچه که مقدار این شاخص بیشتر باشد ، گرانروی به میزان کمتری با دما تغییر می کند . کمترین میزان شاخص گرانروی صفر و بالاترین میزان آن 100 می باشد . هنگامی که این شاخص پایه گذاری شد ، مقیاس طوری تعیین شده بود که 100 حداکثر مقدار شاخص قابل دسترسی بود . با این وجود بعضی از روغن های جدید ، به خصوص روغن های مصنوعی ممکن است دارای شاخص گرانروی بالای 150 باشند .
  3. نقطه ریزش ، دمائی است که در آن روغن در شرایط از پیش تعیین شده ، جاری می شود .
  4. نقطه اشتغال ، دمائی است که در آن دما در حضور اکسیژن ، احتراق اتفاق می افتد .
  5. نقطه آنیلین ، معیار و مقیاسی است برای نمایش قابلیت حلالیت یک محصول نفتی .

افزودنی ها :

به تمامی روانکارها افزودنی های مختلفی برای بالا بردن و بهبود عملکرد و خواص افزوده می شود .

  1. بهبود دهنده شاخص گرانروی : این افزودنی میزان تغییر گرانروی را نسبت به دما کاهش می دهد. روغن های چند درجه دارای چنین افزودنی هائی هستند .
  2. زداینده ها : از این افزودنی برای کاهش رسوب در اطراف قطعات متحرک ، استفاده می شود .
  3. پراکنده ها : برای معلق نگاه داشتن آلودگی ها در داخل روغن و جلوگیری از جمع شدن آنها بر روی سطوح جدا کننده ها لغزش روی آن انجام می شود کاربرد دارند . این افزودنی همچنین باعث می شود تا بتوان آلودگیهای بزرگ را به راحتی فیلتر و تصفیه کرد .
  4. عاملهای ضد سائیدگی : این افزودنی ها برای کاهش اصطحکاک در مواردی که فشار بالاست کاربرد دارد .
  5. آنتی اکسیدان ها : این گونه افزودنی ها برای کاهش میل به ترکیب شیمیائی روغن با اکسیژن به کارگرفته می شود .
  6. کاهنده های زنگ و خوردگی : این افزودنی ها را برای خنثی کردن اسید هائی که در اثر استفاده دراز مدت از روغن تولید شده ، استفاده می شود .
  7. پیراینده های اصطحکاک : از این افزودنی ها برای بهبود خاصیت کاهندگی اصطحکاک روغن استفاده می شود .
  8. کند کننده های نقطه ریزش : این افزودنی ها باعث کاهش تشکیل کریستالهای مومی در دماهای پائین می شوند و به همین سبب دمای ریزش کاهش پیدا می کند .
  9. کاهنده های کف ( ضد کف ) : روغنی که دارای کف باشد روانکار بسیار ضعیفی است .

این افزودنی ها باعث از بین رفتن حباب های هوا شده و میزان کف موجود در روغن را کاهش می دهند. برای شرایط و نیازهای خاص ، افزودنی های دیگری نیز وجود دارند . ترکیب دقیق شیمیائی افزودنی ها برای تولید کنندگان آنها جزء رازهای تجاری محسوب می گردد . به طور معمول ، یک تولید کننده ، روانکار خود را با یک نام و نشان تجاری خاص عرضه می کند .
معمولاً بهتر است از روانکارهائی که کارخانه تولید کننده مشخص می کند استفاده شود . حتی اگر بهای آن از سایر روانکارهای موجود گرانتر باشد . از تولید کنندگانی که ادعا می کنند با دو یا سه نوع روانکار تمامی نیازهای روانکاری را پوشش می دهند برحذر باشید . استفاده از روغن و روانکار نامناسب می تواند عواقب بسیار جبران ناپذیری را در پی داشته باشد .

گریس :
گریس ، روغنی با گرانروی بالا نیست بلکه معمولاً روغن سبکی ( با گرانروی کم ) است که برای غلیظ کردن آن و تولید یک ماده جامد نرم ، با مواد جامد مخلوط شده است . با اضافه نمودن مواد غلیظ کننده خواص جدیدی نیز برای کاربردهای خاص به روغن افزوده می شود . ممکن است ترکیبی از غلیظ کننده های مختلف برای رسیدن به یک خاصیت مورد نظر استفاده شود . برای مثال بعضی از انواع گریس ها . " مولی " نامیده می شوند که دارای دی سولفید مولیبدنوم هستند . این گریسها اگر بدون استفاده بمانند روغن از ذرات جامد جدا خواهد شد .

خواص فیزیکی گیریس :

مهمترین خاصیت فیزیکی یک گریس درجه غلظت آن می باشد ( میزان سفتی یا نرمی آن ) . درجه غلظت گریس همانند گرانروی روغن با کاهش و یا افزایش دما تغییر می کند . درجه غلظت گریس با میزان نفوذ یک مخروط استاندارد در گریس تحت شرایطی کنترل شده و در دمائی معـین ( 25 درجـه سانتی گراد ) انـدازه گیـری مـی شود . مؤسـسه مـلی گریـسهای روان کنـنده آمریکا ( NLGI ) The American National Lubricating Grease گریس ها را از 000// و 0 و 1 و 2 و 3 و 4 و 5 & 6 طبقه بندی می کند . 000// نرمترین گریس و 6 // سفت ترین گریس می باشد . در دماهای بالا گریس ها همانند روغن ها تجزیه یا اکسیده می شود . غلیظ کننده ها نیز در دماهای بالا ممکن است تجزیه یا اکسیده شوند .

روانکارهای جامد :
بسیاری از مواد جامد می توانند به عنوان روانکار مورد استفاده قرار گیرند . از انواع این گونه روانکارها می توان به دی سولفید مولیبدنوم ، گرافیت ، نایلون ، پلیمرها و بعضی از فلزات نام برد . همچنین در این گروه می توان از پارافین به عنوان یک روانکار جامد نام برد .

  1. گرافیت : گرافیت یکی از پرکاربردترین مواد در صنعت آسانسور می باشد . از گرافیت همچنین می توان به عـنوان یـک رسـانـا اسـتفاده کرد ، بنابراین برای استفاده در ذغال دینام ژنراتورها و موتورها بسیار مناسب می باشد . همچنین از گرافیت به صورت پودر می توان برای سطوح لغزنده فلزی استفاده نمود .
  2. دی سولفید مولیبدنوم : از این گریس که به نام " مولی " نیز معروف است . سالیان زیادی است که استفاده می شود و به علت شباهت ظاهری که با گرافیت دارد اغلب با گرافیت اشتباه گرفته می شود . این نوع گریس به صورت پودر یا با مایعی که به محض استفاده از آن تبخیر می شود موجود است . از این نوع گریس اغلب برای روانکاری قفل استفاده می شود . همچنین دی سولفید مولیبدنوم برای استفاده بین پلانجر بوبینی ترمز بسیار مناسب است . از مزایای این روانکار پایداری آن در دماهای بالا ( 450 درجه سانتی گراد است ) و هنگامی که تغییر ماهیت می دهد باز به روانکار خوب دیگری تبدیل می شود .
  3. پی . تی . اف . ای : " پلی تترا فلورو اتیلین " یکی دیگر از انواع معتبر و مورد استقبال قرار گرفته روانکارهای جامد است . اگرچه ممکن است شما تاکنون نامی از آن نشنیده باشید اما این نوع روانکار در بسیاری از محصولات مورد استفاده قرار می گیرد . این روانکار به صورت پودر سفید غیر سمی است و در صنایع غذائی مورد استفاده دارد . این روانکار به خوبی دی سولفید مولیبدنوم نیست ، اما از آنجائی که سفید رنگ است و از نظر شیمیائی پایدار می باشد انتخاب بسیار خوبی برای بسیاری از موارد ، از جمله قفل ها است . همانطور که قبلاً گفته شد ، این روانکارهای جامد ممکن است با روغن ها ، گریس ها و سایر مواد برای ایجاد خواص مورد نیاز مخلوط شوند . یک نوع روغن موتور وجود دارد که در آن از دی سولفید مولیبدنوم استفاده شده است .
----------
روانکاری آسانسور :

روانکاری مناسب یکی از مهمترین قسمتهای هر برنامه نگهداری است . کلمه کلیدی در اینجا کلمه مناسب است . روانکاری نامناسب ممکن است به علت استفاده از روانکار نامناسب یا نحوه استفاده نادرست از یک روانکار باشد . به یاد داشته باشید روانکاری بیش از میزان مورد نیاز یا استفاده از روانکار نامناسب یا نحوه استفاده نادرست بیش از آنکه سودمند باشد زیان آور است .

یاتاقانهای ضد اصطحکاک :

اغلب بلبرینگها و رولربرینگ هائی که برای کاهش اصطحکاک در 25 سال گذشته بر روی تجهیزات آسانسور نصب شده اند برای تمامی مدت عمر دستگاه آب بندی شده اند و نیاز به روانکاری ندارند . یاتاقانهای موجود در گیربکس ممکن است به وسیله روغن چرخ دنده روانکاری شوند یا دارای درپوشهای فشاری یا گریس خور باشند . بلبرینگها و رولربرینگها ، اغلب به خاطر روانکاری نادرست یا بیش از حد مورد نیاز آسیب می بینند تا به علت فقدان روانکاری هنگامی این یاتاقانها در جعبه دنده قرار دارند ، روغن داخل جعبه دنده به طور معمول روانکاری کافی را برای این یاتاقانها فراهم می کند . یاتاقانهای روی موتورها و گیربکسهای دارای یاتاقان در دو سمت فلکه ممکن است دارای درپوشهای روغن کاری باشند . اشتباه در برداشتن درپوشهای اطمینان ، هنگام استفاده از پمپ گریس باعث آسیب دیدن کاسه نمدها و یاتاقانها می شود . طرز انجام این رویه در شکل ( 1 ) نشان داده شده است و از این رویه هنگام روانکاری یاتاقانهای ضد اصطحکاک با بستهای فشار باید پیروی شود . تنها مقدار کمی از گریس عملاً قطعات غلتان را روانکاری می کند . بقیه گریس پاک شده و غیر فعال باقی می ماند . این مطلب باعث اکسیده شدن و خراب شدن قطعه در طول زمان در اثر دما می شود . و آنگاه اگر از این محصول در یاتاقانها استفاده شود باعث خرابی دائم قطعه می شود . به همین منوال اگر محفظه یاتاقان به طور کامل پر شود آنگاه حرکت خروشان باعث بالا رفتن بیش از حد دما و آسیب رساندن به گریس می شود که این نیز به نوبه خود باعث خرابی یاتاقانها می شود .

یاتاقانهای غلتشی :

یک یاتاقان غلتشی که در موتورها و چرخ دنده آسانسورهای قدیمی تر مورد استفاده قرار می گرفته است . حلقه یا زنجیر که در نقشه نشان داده شده است . عملاً به مانند یک پمپ ، روغن را بالای شفت می آورد و آن را بین شفت و یاتاقان جاری می کند . ماده ای که یاتاقان از آن ساخته شده است اغلب ببیت ( فلز ضد اصطحکاک ) است ، مشابه موادی که برای بستن سیم بکسل ها استفاده می شود . نام ببیت به یاد مهندسی که سالها پیش این ماده را تولید کرد ، نامگذاری شده است . این ماده دارای خواص مطلوب متعددی می باشد که باعث شده ماده بسیار مناسبی برای یاتاقانها باشد ، مهمترین خاصیت این ماده متخلخل بودن آن است . این خاصیت باعث جذب آلودگیها ( آلاینده ها ) موجود در روغن به داخل خلل و فرج ها می شود که این مسأله باعث جلوگیری از آسیب به شفت می شود . به یاد داشته باشید که همیشه باید لایه نازکی از روغن بین شفت و یاتاقان وجود داشته باشد . مادامی که این لایه از روغن وجود داشته باشد ، یاتاقان بدون آسیب و خرابی سالهای سال به کار خود ادامه می دهد . با این وجود بدون روغن تنها چند دقیقه قادر به عمل کردن می باشد . به همین منوال ، آلوده و کثیف بودن روغن باعث خرابی زودرس یاتاقان می شود . استفاده از روغن تمیز ( بدون آلاینده ها ) با گرانروی مناسب فاکتور بسیار مهمی در نگهداری و جلوگیری از آسیب به قطعات می باشد . یکی از شایع ترین انواع دنده های کاهنده در آسانسورها شیار مارپیچی پینیون است . این نوع دنده کاهنده ، دارای حرکتی لغزان بین چرخ دنده و شیار مارپیچی است و بنابراین نیاز به روانکارهای خاصی دارد که دارای افزودنی های مناسب برای فشارهای بالا باشد . سطح روغن برای شیار مارپیچی بسیار حیاتی است . میزان خیلی کم روانکار ناکافی خواهد بود و همچنین میزان بیش از حد روانکار نیز باعث ایجاد کف زیادی خواهد شد ، تولید کنندگان این نوع کاهنده ها ، اصرار زیادی برای رعایت کردن میزان روغن توصیه شده دارند . اغلب تولید کنندگان پیشنهاد می کنند که روغن هر یک تا سه سال بنا به میزان سرویس و محیط کاری تعویض گردد و برای هر کار زمانبندی منظم تعویض روغن پیش بینی شود . اگر روغن آلوده گردد یا ایجاد کف بیش از حد نماید تعداد تعویض ها باید بیشتر شود . اگر قرار باشد جعبه دنده تمیز گردد این کار حتماً باید توسط روغن انجام شود . به زبان دیگر بهتر است روغن را دوباره طی دو روز تعویض کنید .

روانکار سیم بکسل :

سیم بکسل ها حتماً باید برای کاهش سایشی که به علت درگیری سیم ها با یکدیگر ایجاد می شود روانکاری شوند . روانکارها همچنین برای جلوگیری از زنگ زدگی و استهلاک سیم ها به کار گرفته می شوند . استفاده بیش از حد از روانکار و یا استفاده از روانکار نامناسب باعث کاهش کشش و همچنین جذب چرک و آلودگیها به سطح سیم بکسل می شود . اگر سطح سیم بکسل خشک باشد به احتمال زیاد نیاز به روانکاری دارد . اگر انگشت خود را داخل شیار فلکه کنید ( البته زمانی که برق دستگاه خاموش است ) باید یک لکه نازک از روغن روی انگشتان شما ظاهر شود ، اگر این اتفاق نیفتد و انگشت شما همچنان خشک باقی بماند به احتمال خیلی زیاد سیم بکسل ها نیاز به روانکاری دارند . قانون 1/1206 ( ASME ) روانکاری سیمهای گاورنر سرعت را ممنوع کرده است . این ممنوعیت به خاطر جلوگیری از خرابی گاورنر به خاطر روغن کاری بیش از حد سیم بکسل می باشد . معمولاً روغن هائی که برای روانکاری سیم بکسل ها استفاده می شوند دارای گرانروی پائین برای نفوذ روغن به داخل سیم بکسل می باشند . مثلاً ممکن است تولید کننده سیم بکسل پیشنهاد استفاده از روانکاری با گرانروی 34 تا 38 در مقیاس SSU در دمای 210 درجه فارنهایت را کند . روانکارهای سنگین و چسبناک بر روی سطح خارجی سیم بکسل بیش از اینکه سودمند باشند مضر هستند . بهترین راه روانکاری سیم بکسل ها استفاده از وسیله ای است که هنگام عبور سیمها از یک محفظه آن را روغنکاری ( روانکاری ) می کند معمولاً لازم نیست که به طور مداوم سیم بکسل ها را روانکاری کرد . بنابراین امکان استفاده از این وسیله برای چند آسانسور وجود دارد . اگر سیم بکسل ها کثیف هستند ابتدا باید تمیز و سپس روانکاری شوند . از حلال ها نباید برای تمیز کردن سیم بکسل ها استفاده نمود چون باعث از بین رفتن روانکارها می شوند .

ریلهای راهنما :
هنگامی که از کفشکهای غلتکی استفاده می شود نیازی به روانکاری نیست و نباید از آنها استفاده کرد زیرا ممکن است با عملکرد ایمنی دستگاه تداخل پیدا کند . هنگامی که از کفشکهای لغزشی استفاده می شود روانکاری باید انجام شود و تنها از روانکاری که کارخانه تولید کننده توصیه نموده است باید استفاده کرد . به یاد داشته باشید تنها از روانکارهائی که منطبق با مشخصات ایمنی که کارخانه تولید کننده معین کرده است می توان استفاده نمود . روغندانهای اتوماتیک ریل ، یکی از بهترین راهها برای روانکاری ریل می باشند . این دستگاه ممکن است از نوعی باشد که روانکار را از بالای کابین و وزنه تعادل روی ریل سایش دهد ، یا نوعی باشد که به طور آرام از موتورخانه روانکار را بر روی ریل می چکاند . راههائی برای جمع آوری روغن در چاهک باید تعبیه شود . کاسه های قابل نصب در زیر ریلها به خوبی از عهده این کار بر می آیند . همچنین باید مخازن روغن را در بازه های زمانی مشخص با روانکار مناسب پر کرد . هنگامی که ریلها روانکاری شدند بر طبق استاندارد تمیز نگاه داشتن ریلها از هرگونه کثیفی و پرز ضروری می باشد .
ضربه گیرهای هیدرولیکی :
خواص روغنی که باید در بافرهای هیدرولیکی استفاده شود روی پلیت مشخصات آنها مشخص شده است که شامل موارد زیر می باشد :
1. گرانروی
2. شاخص گرانروی
3. نقطه ریزش
همچنین باید حداقل و حداکثر سطح روغن نیز مشخص شده باشد . زنجیرهای با اتصال رولی در مکانیزم در آسانسور و پله برقی و زنجیرهای محرک و کف پله ها و در برخی جکهای تلسکوپی استفاده می شوند . این حلقه های اتصال غلتان برای اتصالات داخلی و پین ها احتیاج به روانکاری دارند و همچنین در نقاط تماس با شیارها ، بنابراین فراهم کردن روانکاری مناسب برای آنها امری چالش برانگیز است . زنجیرهای بزرگ روی پله های پله برقی معمولاً توسط روان کننده های اتوماتیک که روغن را بر روی حلقه ها می چکاند یا می مالد ، روانکاری می شوند که معمولاً توسط کارخانه سازنده دستورالعملهائی برای روانکاری مناسب ارائه شده است . زنجیرهای کوچک روی مکانیزم های در نیز باید تمیز نگاه داشته شوند و به موقع و به طور مناسب روانکاری شود . اگر بر روی حلقه ها گرد و خاک و کثیفی و پرز جمع شود آنگاه روانکار پین های داخلی و بوشها خاصیت روانکاری خود را از دست می دهد و این امر اگر نگوئیم غیر ممکن است بسیار مشکل خواهد بود که به حالت اول برگردانده شود . بنابراین مهمترین عمل برای تمیز نگه داشتن زنجیر بکارگیری یک برس نایلونی به همراه یک روغن سبک روی زنجیر می باشد . از آن جائی که موتورسیکلت و دوچرخه ها از سیستم های حرکتی زنجیری استفاده می کنند که در معرض محیطی سخت و نامناسب هستند روانکارهای ویژه ای برای آنها تولید شده است که برای مکانیزم درها نیز قابل استفاده می باشند . اکثر آنها روانکارهائی هستند که قابلیت نفوذ به پین های زنجیر را دارند . عناصر سبک سپس تبخیر شده و لایه ای از روانکار را از خود به جای می گذارند که کثیفی و پرز را به خود جذب نمی کند . آنها همچنین آب را دفع کرده و می توانند بر روی سطح خارجی آسانسور نیز مفید فایده باشند.
روغن های هیدرولیک :
استفاده از روغن هیدرولیک مناسب برای عملکرد درست آسانسورهای هیدرولیک ضروری می باشد . شیر کنترل معمولاً قطعه اصلی است که نوع مناسب روغن هیدرولیک را تعیین می کند علی رغم این جک های تلسکوپی گاهی اوقات نیاز به روغن های ویژه ای دارند که بتوانند عملکرد مناسب خود را در دماهای بالا حفظ کنند دماهای بالا ممکن است باعث آسیب رساندن به روغن هیدرولیکی شود ، که این امر باعث تضعیف و کاهش عملکرد سیستم می گردد . بنابراین سیستم خنک کننده برای آسانسورهای هیدرولیکی بسیار مهم و حیاتی است به همین منوال برای سازه هائی که هیچ نوع سیستم گرمایشی ندارد نیاز به گرم کننده روغن ها می باشد . اغلب تولید کنندگان آسانسورهای هیدرولیکی شاخص گرانروی حداقل 95 را برای کاهش مشکلاتی که توسط تغییر دما ایجاد می شود توصیه می کنند . بنابراین می بایست توصیه های سازنده مورد توجه قرار گریرند .
نوشته شده توسط علیرضا ساعت 02:12 ب.ظ موضوع مطلب :‌ فنی و مهندسی ,

ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت | نظرات ()


This Template Designed By Theme.MihanBlog.Com And Davood Jafari
div dir="rtl" style="text-align:center;width:135px">نیازمندیها و آگهی رایگان درجه1